Dag 22: Hoek van Holland - Waddinxveen

Om 6:30 werden we door Stena Line gewekt met het liedje "Don't worry be happy" die snoei hard door de luidspreker boven de bedden knalde! Of we nu toch wel wilde gaan ontbijten want om 7:45 moesten we van de boot. En of we wakker waren......

Nog even de laatste English Breakfast van de vakantie weggewerkt en toen op naar het Car Deck waar we de fietsen de vorige dag met een touw aan de kant hadden vastgemaakt.

Tijdens het wachten nog gekletst met twee Engelse Meiden die een paar dagen op pad gingen met een race fiets (naar Amsterdam natuurlijk!).

Er waaide een hele sterke wind, die ons in de rug in 2.5 uur terug naar Waddinxveen heeft geblazen. Net voor 11:00 stonden we al weer thuis. 

De tenten waren zeiknat ingepakt in Engeland en hebben we in de tuin nog even opgezet om te drogen. Tegen de avond was bijna niet meer te zien dat we waren weggeweest op een kleine berg wasgoed na dan.

Wat ons is bijgebleven van de reis:

linksrijden - schitterend weer - pubs - hegjes langs wegen - landweggetjes - behulpzame en vriendelijke Engelsen - onmogelijke hekjes aan eind van fietspaden - lauwe Ale - Fish & Chips - english breakfast - veeeeeel heuvels - mooie uitzichten - heel groen - cornish pasties - weinig campings - vakantiefietsers zijn er zeldzaam - toilet doorspoelen met een deurhendel - kamperende werklui op campings - fietsen dwars door Londen - 15-30% hellingen - fiets naar boven duwen .....

Je ziet het al, zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Tot volgend jaar!

Paul, Anniek & Lex

Dag 21: Penzance - Harwich

Wat een nacht hebben we achter de rug! Een van de andere campinggasten snurkte. Aangezien de tentzeilen erg dun zijn, leek het of hij naast je lag.

Lagen we net moest Paul eruit om naar de WC te gaan. Rits slaapzak open, rits slaaptent open, rits tent open, sluip door kruip door de tent uit en weer terug natuurlijk. Lex halverwege de nacht naar toilet, de Franse buurtjes iets daarna en ik uiteindelijk om 5.30 uur. Om 6.00 uur reed de eerste de camping af. En om 7 uur ging de wekker. Pfff opstaan.

In korte tijd was alles ingepakt, het ontbijt klaar en het brood gesmeerd voor de lunch. Rond 9 uur op het station een kop koffie gedronken en wachten op de trein. 

Deze arriveerde mooi op tijd. De tassen eraf gehaald en in coach E gezet en daarna de fietsen in het speciale gedeelte van de trein geplaatst. Om 10 uur vertrekken dan maar. Dat werd een half uur later ivm een technisch probleem. Grrrr.

De treinreis heeft uiteindelijk zuivere rijtijd 6 uur geduurd. Totaal hebben we met wachten 7 uur in de trein gezeten. Op Londen Paddington aangekomen alle tassen uit de coach gehaald. Paul en Lex hebben de fietsen gehaald en toen alles weer aan de fiets gehangen. Met uiteindelijk een uur vertraging gingen we op weg naar station Londen Liverpoolstreet. Na enkele malen de weg vragen kwamen we 40 minuten voor tijd aan. Gauw een broodje gekocht. Een behulpzame conducteur geeft uitgelegd hoe het een en ander werkt en waar me moeten overstappen. De bagage mag op de fiets blijven zitten. Yes dat scheelt een hoop gesjouw.

In Manningtree zijn we overgestapt op een andere trein en rond 20h waren we bij de Ferry aangekomen. 

Na ruim een uur konden we pas de boot op. Na de hut verkend te hebben (deze was prachtig) nog wat gegeten in het restaurant, wat drinken in de bar en daarna snel naar bed want het was inmiddels 00:15 Nederlandse tijd en om 6:45 zou de wekker afgaan.

De fotos

Klik hier om naar het webalbum te gaan

Dag 20: Penzance

Heerlijk heerlijk heerlijk vandaag de tent weer niet hoeven af te breken. Na een laat ontbijt onderuitgezakt in de stoel heerlijk gelezen en gepuzzeld. Lex was druk in de weer met zijn Techdeck en het opladen van zijn telefoon. 

In de middag hebben we Penzance bezocht. Wat winkels gekeken en nog een kop koffie gedronken. Het was behoorlijk warm en ik had het gevoel niet vooruit te komen (of is dit het afkicken van een dag niet fietsen?).

Voor het na bed gaan nog wat tassen ingepakt, de wekker gezet om 7.00 AM. De laatste nacht slapen in de tent. 

Weer: zonnig 25 graden
KM vandaag: 0
Totaal: 1130
Zadelpijn: nvt

Dag 19: Penzance - Land's End

Vanochtend eerst de was nog eens in de droger gedaan. Ik (Anniek) kan er slecht tegen als apparaten niet doen waar ze voor gemaakt zijn. Kastdroog was het nog steeds niet dus alles in de tent gehangen en gelegd zodat het kon drogen als wij weg waren. 

Na een ontbijt op het gemak en een tweede kop koffie was het tijd om de route af te ronden. Heen langs de kust met prachtige uitzichten. Wat gaf het een goed gevoel om het bord van de fietsroute te lezen met daarop de tekst dat hier de start en finish is van fietsroute 3. 

Het was een drukte van jewelste bij het verste westelijk gelegen punt in Engeland. Busladingen vol toeristen. Enkele waren net als ons op de fiets. Een jongeman die samen met zijn vriend vanuit Schotland de reis heeft gemaakt, heeft ons met fiets en al op de foto gezet (die volgt nog). 

Er viel natuurlijk genoeg te eten, dus hebben we de lunch in de vorm van Traditional Cornish Pasties genomen. Een met vlees en groenten gevuld deeg/bladerdeeg. Smaakte goed. Daarna via de alternatieve route (lees korter en minder klimmen) naar de camping. 

Daar zijn we neergeploft in de stoelen en zijn we moe maar voldaan terug gaan kijken op wat we al achter de rug hebben. Dat het hard werken was, daar is geen twijfel over mogelijk. Maar wat hebben we diverse soorten landschappen voorbij zien komen zoals de haven bij Harwich, de stad Londen, de jaagpaden langs de kanalen met de vele zelf te bedienen sluizen en de mooie boten, de weggetjes met aan beide kanten hagen, de hooglanden met de loslopende runderen en paarden, de trails die oude spoorlijnen volgden, de glooiende heuvels en al dat meer. Maar zeker hebben we het getroffen met het weer. Veel zon en lekkere temperaturen om te fietsen. Nog 1 grote tocht hebben we in het vooruitzicht. Dat is van Hoek van Holland naar huis zaterdagmorgen.  

Morgen gaan we Penzance verkennen. Te voet! 

Weer: zonnig 24 graden
KM vandaag: 46
Totaal: 1130
Zadelpijn: geen

Dag 18: Shortlanesend - Heamoor

De laatste etappe in Engeland met bepakking! We volgden route 3 weer. Vandaag was het eerste stuk behoorlijk klimmen. In Truro, best een grote stad, waren we de weg even kwijt. Een Engelsman op de fiets stopte en vroeg waar we naar toe wilden. Hij bleek voor Sustrans te werken. De fietsorganisatie van Engeland! Hij is ons voor gefietst naar het juiste punt en vroeg natuurlijk wat wij van de bewegwijzering vonden.  Grappig dat we elkaar dan net moeten treffen. 

Vandaag reden we over de Mining Trail. Vroeger werd in Cornwall tin en koper gewonnen en de restanten boven de grond, huisjes en schoorstenen van stoommachines zijn daar nog te zien.

In de middag moesten de regenjassen even aan. Wat een kleffe boel wordt dat als het warm is en je heuvel op moet. Gelukkig konden de regenbroeken al vlug uit. De miezer konden we wel hebben.  

Bij Marazion langs de St. Michaels Mount gereden. De Engelse Mont St. Michel. Deze is in tegenstelling met die in Frankrijk niet met een vast pad verbonden en je kunt er alleen naar toe met een bootje of wachten tot het eb is zodat je over een drooggevallen dijk kan lopen. 

Langs het coast path reden we naar Penzance. Het spoor lag rechts van ons. Het station was zo gevonden. De kaartjes voor de reis terug hebben we opgehaald. 24 stuks in totaal. 3 voor aan de fiets te hangen, drie om aan te tonen dat je betaald hebt voor de fiets. 3 voor de gereserveerde stoelen en 3 'gewone kaartjes' dat je de reis betaald hebt. Dat maal twee (Penzance - London Paddington en London Liverpoolstreet - Harwich International). 

In Heamoor even buiten Penzance hebben we een camping gevonden Bone Valley (mmmmm?). Hier blijven we 2 misschien 3 nachten staan. Lekker even geen tenten afbreken. 

Nu nog een was draaien en drogen. Dat is echt wel even nodig. Helaas werken de drogers niet goed hier. Kastdroog is het zeker niet!

Morgen naar Land's End het uiteindelijke doel! 

Weer: ochtend zon middag regen 23 graden
KM vandaag: 60
Totaal aantal: 
Zadelpijn: geen

Weer: warm en zonnig
KM vandaag: 60 km
Totaal: 1184 km
Zadelpijn: geen 

Dag 17: Padstow - Shortlanesend

De weg vervolgenden we met als eindbestemming Shortlanesend.  Het was weer een behoorlijke hoeveelheid klimmen. Zoals we al tegen elkaar zeiden. Het is geen rit voor watjes. 

Rond lunchtijd kwamen we in New Quay. Dé badplaats en surfplek van Engeland. Met uitzicht op de oceaan en alle mensen die druk waren met zwemmen, surfen en jetskieen hebben we op ons gemak gegeten. Een jongeman sprak ons aan waar we vandaag kwamen. Hij had zelf de rit van Schotland naar Land's End gereden. Je merkt dat je zo op de fiets makkelijk aanspraak hebt.  

Wel veel verkeer vandaag, ook op de binnenwegen. 

Vandaag had Lex wat last van zijn knieën. Eenmaal opgewarmd was het over. De camping is prima. Het is een van de weinige keren dat er Nederlanders op staan. En we hebben gratis WiFi, na een paar dagen offline te zijn geweest. Alle blogs zijn weer bijgewerkt en geüpload. 

Vanavond ook gerelaxt. Lezen puzzelen en kletsen bij het maken van het eten. Gezellig. 

Morgen de laatste etappe met bepakking naar Penzance. Daar blijven we tot we vrijdag met de trein terug gaan. Het rondje langs Land's end doen we zonder bagage op woensdag. 

Weer: warm en zonnig
KM vandaag: 59 km
Totaal: 1124 km
Zadelpijn: geen